Door Klaas Fleurke
De voorbeschouwing op bovengenoemde belangrijke competitiewedstrijd bij de vrouwen doe ik met hoofdtrainer Vincent van Calker, die na dit seizoen vertrekt naar topklasser ACV, op een zonovergoten hoofdveld in het Henk Nienhuis Stadion aan De Langeleegte in Veendam. Het is een mooie, zonnige voorjaarsmiddag van zaterdag 25 april 2026.
UEFA-B
Vincent: ‘De eerste gesprekken waren begin januari 2026. Dus in het nieuwe seizoen word ik hoofdtrainer van de Vrouwen-1 in Assen. Twee, drie jaar geleden ben ik daar terechtgekomen voor mijn stage voor UEFA-B. Dit heb ik vorige week donderdag behaald. Daar ben ik ontzettend blij mee. Nu mag ik tot tweede klas mannen trainen en het hoogste niveau bij de vrouwen. Dat is inderdaad topklasse. Op een gegeven moment ben ik koffie gaan drinken met mijn oud-docent UEFA-C en hem gevraagd hoe het is om vrouwen te trainen. Want twee jaar terug is hij naar ACV gegaan en vroeg mij toen of ik mee wilde. Toen ben ik bij de mannen van Veendam-2 weggegaan en ben naar de vrouwen overgestapt.’
Offers brengen
Na de winterstop ging de prestatiecurve van Veendam 1894 VR-1 iets naar beneden. Ik vraag de vrouwencoach of dat te maken had met het feit dat hij toen al bekendmaakte dat hij aan het einde van het seizoen de overstap zou maken naar ACV? Vaak zie je na een dergelijke aankondiging dat dat invloed heeft op het presteren. Vincent: ‘Ik hoop niet dat dat met elkaar te maken heeft. We misten toen heel veel dames door blessures. Met elkaar hebben we dat trouwens fantastisch opgepakt. MO-17 heeft offers gebracht. We kregen hun keepster. Dat vraagt veel van een team. Maar dat tekent de kracht van Veendam. We kregen ook support van het tweede. Sommige meiden deden een stap naar voren. Dan noem ik een Virna de Jong. Normaal is ze centrale verdedigster maar heeft vanaf de winterstop in de spits gestaan. En uitgerekend vorige week scoort ze tegen Oranje Nassau. Daar hebben we nog nooit van gewonnen. Zij scoort daarin de 1-0. Ja, dat is de kracht van dit team. Met een enorme werklust, drive en passie heeft onder meer zij dat goed ingevuld.
Plafond
Vincent: ‘Kijk, na twee kampioenschappen op rij voetballen we nu in de eerste klasse. Of ons doel dit seizoen handhaving zou zijn? Dit hebben we nooit hardop uitgesproken. We zoeken ons plafond. Maar in deze klasse horen we met deze selectie absoluut thuis. Ja, we staan nu 6 punten los van Helpman die op een nacompetitieplek staat. Met één wedstrijd minder gespeeld. Het klopt dat vandaag een punt voldoende zou zijn om ons rechtstreeks te handhaven. De heenwedstrijd tegen Be Quick ’28 hebben we op een vervelende manier met 3-2 verloren. Daarom gaan we in deze wedstrijd niet voor een gelijkspel. Wij gaan vol voor de winst. Dan ligt alles nog open. Wij willen gewoon alle drie de wedstrijden nog winnen. Sommige meiden sluiten hier hun carrière af. Denk aan een Wiselie Kamphuis. Ik stop ermee en er zijn er nog een paar die stoppen. Daarom willen we het zo goed mogelijk afsluiten. Het eerste vrouwenteam van Be Quick ’28 uit Zwolle staat bovenaan in de hoofdklasse. Ik hoop dat ze kampioen worden dan hebben we volgend seizoen in Assen nog een tegenstander uit de buurt. Dit tweede team van Be Quick ’28 wil graag naar de hoofdklasse. Ze gaan voor de nacompetitie. Zij willen echt omhoog. Maar dat gaat niet hier in Veendam gebeuren.’
Strijdplan
Vincent: ‘Wat ons strijdplan is? We worden weer iets completer. Senya de Jonge begint dit kalenderjaar voor het eerst weer in de basis. Of daar mee ons scorend vermogen weer iets omhoog gaat? Ja, klopt: 19 treffers dit seizoen is niet zo veel. Hoewel we niet zo heel veel tegen krijgen staan we wel op -8. Eens: we scoren te weinig. We willen ze vanaf het begin bij de strot pakken. We zakken iets in zodat we in de omschakeling kunnen toeslaan via een balvaste Senya en een scorende Melissa Nijborg. Ze pakt haar doelpuntjes mee. Die moeten we voorin aan de bal krijgen.’
‘Hier moet je zijn!’
Vincent: ‘Met welk gevoel ik hier uit Veendam wil vertrekken? Als eerste wil ik dat we erin blijven. Dat sowieso. Hoewel het in de winterstop wel spannend was. Maar als we erin blijven dan hebben we een goede job gedaan. Of het stabiel genoeg is om eersteklasser te blijven? Of er een goede basis overblijft om na dit seizoen in de eerste klasse verder te gaan? We hebben drie vrouwenteams en hebben nu ongeveer wel duidelijk wie er doorgaan en stoppen. Talent van buitenaf is zeker welkom. Maar dat is schaars. Ik denk dat er wel wat bij moet komen. Aan alle fanatieke meiden in Veendam en omgeving zou ik willen zeggen: hier moet je zijn!’
Basiself
De vrouwen-1 van Veendam 1894 begon met de volgende basiself: in het doel Renee Nuus, links in de verdediging Bente van Vondel, in het centrum Wiselie Kamphuis en Kyra Korringa en op rechts Lotte Kalk. Een viermansruit op het middenveld gevormd door Puck Edzes spelend met de punt naar achteren en Susan de Jong voetballend met de punt naar voren. In de linkerzone acteerde Maaike Weender en Marieke Japenga bestreek de rechterkant. En voorin waren Melissa Nijborg en Senya de Jonge de meest vooruit geschoven aanvallers.
Knap lastig
In de eerste helft hadden de Veendammer vrouwen het knap lastig tegen de vlot combinerende vrouwen uit Zwolle. De gasten hadden de wind letterlijk in de rug en zetten de thuisploeg vanaf het eerste fluitsignaal stevig onder druk. De geelzwarten kwamen een paar keer goed weg op een droog en hobbelig veld. De grootste kans was voor de met veel dreiging spelende Taïsha Hansen. De bezoeksters dicteerden en de Veendammer meiden hadden de nodige moeite om de schade beperkt te houden. Be Quick ’28 was een stuk behendiger en ze hadden veel lopende mensen. Vooral de behendige en lichtvoetige Emma Velthuis vormde een voortdurend gevaar voor de Veendammer defensie. De gasten kregen meerdere mogelijkheden maar pas in de 26ste minuut konden ze juichen nadat Noa Westemeijer een goed lopende aanval geheel vrijstaand kon binnentikken. De thuisclub kon daar alleen maar twee afstandspogingen van Senya de Jonge en Susan de Jong tegenover zetten. Maar Be Quick ’28-doelvrouw Lisa Westerhof was op haar post. Tegenover de dominantie van de sterker spelende vrouwen uit Zwolle zetten de vrouwen uit de Parkstad heel veel wilskracht, teampower en een stuk onverzettelijkheid. Kyra Korringa die veelvuldig opruiming hield en terriër Bente van Vondel gaven alles wat ze hadden en namen het team mee op sleeptouw. De 0-1 bij rust bood nog hoop.
Kansen schaars
Tijdens de rust waren de trouwe volgers en kenners van het vrouwenvoetbal het met elkaar eens. Het spelbeeld in de eerste helft kenmerkte zich bij Veendam 1894 door geluk en toeval maar bij Be Quick ’28 zat er veel meer een gedachte achter. ‘Ze vinden elkaar ook gemakkelijker,’ aldus een toeschouwer. In de tweede helft veranderde er niet heel veel aan het spelbeeld. Kansen over en weer waren schaars. De thuisclub blonk uit in vechtlust en het leveren van strijd. Ze gaven ook heel weinig weg maar creëerden ook niets. Virna de Jong en Ilse Bos kwamen binnen de lijnen voor Maaike Weender en Senya de Jonge waarmee de technische staf Richard Nuus en Van Calker iets wilden forceren. In de 72ste minuut kwamen de Veendammer vrouwen zowaar op gelijke hoogte. Niet geheel toevallig uit een formidabele afstandsknaller van Wiselie Kamphuis. Toch kon Veendam deze 1-1 stand niet lang vasthouden omdat negen minuten voor tijd de eerder genoemde Emma Velthuis een lange voorzet geheel vrijstaand bij de tweede paal de 1-2 binnen knikte. Bijna had Susan de Jong in de laatste minuut van net buiten de zestien raak geschoten maar de bal verdween net naast de paal. Zodoende bleef het bij een nipte nederlaag voor de strijdende Langeleegtegirls. Met een compliment voor hun niet aflatende inzet. Alleen was de tegenstander voetballend vanmiddag gewoon beter.
Terug knokken
Vond Bente van Vondel dat ook? Kort na de wedstrijd doe ik op het veld met deze strijdlustige verdedigster het flashinterview. Bente: ‘Ik vind het heel zuur. We bikkelen zo hard. Het zit een beetje mee en dan krijgen we zo’n vreselijke kutgoal tegen. Het was van hun kant een hele goede goal maar wij stappen niet op tijd uit naar degene die die voorzet geeft. Ja, dat hadden we als team moeten doen. We knokken ons inderdaad knap terug in de wedstrijd. En dan wordt het chaotisch in de slotfase. Dan zorgen we er anders altijd voor dat we geen doelpunt meer tegen krijgen. Helaas lukte dat vandaag niet. Een puntje was voor ons genoeg geweest. Maar ja, vijf wedstrijden geleden zei ik dat we 15 punten wilden halen. Dat is dus niet gelukt. Dat is jammer. Ja, het klopt wel hoor dat zij elkaar wat gemakkelijker vonden en beter aan de bal waren.’
Op hoop van zegen?
Bente: ‘Bij ons meer van op hoop van zegen? Dat is wel een beetje ons motto. Zij speelden de bal meer rond en vonden gemakkelijker de vrije man. Ze waren best wel goed en bikkelden net zo hard mee. Ik een exponent van iemand die weet hoe je moet bikkelen? Ja, dat klopt wel. Ik vind dat gewoon mooi. Voor mij is het alles of niets. Ik wil nog wel even een compliment maken voor dit team. Ik voetbal hier nu drie jaar maar zo’n team heb ik niet eerder meegemaakt! Hoe we een team zijn is gewoonweg geweldig. Iedereen heeft alles voor elkaar over. Maar wij gaan ons gewoon handhaven hoor. Dat gaat komen. Daar gaan we alles aan doen. Absoluut! Waar we nog tegen spelen? Geen idee: ik wil gewoon altijd winnen en daar doen we alles aan.’
Mannen en jeugd
De mannenhoofdmacht van Veendam 1894 veroverde in de uitbeurt tegen Be Quick 1887 na een 0-2 voorsprong bij rust (Dinand de Jonge en Sam Kamphuis) een 2-2 remise. Met nog drie wedstrijden te gaan (Groen Geel thuis, DVC Appingedam uit en Omlandia thuis) staat Veendam 1894 op de derde plaats in 3 R met drie punten voorsprong op naaste belager NEC Delfzijl.
De JO 13-1 van Veendam 1894 voetbalde voorafgaand van de vrouwenwedstrijd in het Henk Nienhuis Stadion tegen hun leeftijdsgenoten uit Stadskanaal. De geelzwarte jeugd behaalde een zeer verdienstelijke 1-1 tegen koploper SC Stadskanaal.
Meer foto’s zijn te zien op Facebookpagina De Langeleegte huilt.
