Overslaan en naar de inhoud gaan

Sport

Voetbal Herinneringen Veendam goed bezocht

Door Hoofdredactie op woensdag, 26 maart, 2025 - 12:25

Door Peter Panneman

Het is weer de laatste woensdag van de maand, en dus stond wederom de Voetbal Herinneringen op de agenda.
Er waren velen aanwezig die even kwamen bijpraten over die goeie ouwe tijd aan de Langeleegte. Ook Jan Korte (oud speler, trainer en directeur) was van de partij en sprak de aanwezigen op boeiende wijze toe, wat nadien weer genoeg gesprekstof opleverde onder de aanwezigen. 

Sinds september 2024 wordt iedere laatste woensdag van de maand herinneringen aan de BV Veendam opgehaald. Voetbal Herinneringen Veendam is een project dat door Alzheimer Nederland wordt ondersteunt voor mensen met (beginnende) dementie. Tijdens deze gezellige koffieochtend(en) kunnen de deelnemers genieten van de verhalen van oud spelers, begeleiders, stafleden en trainers. Daarnaast is er tijd voor onderlinge gesprekken en herinneringen op te halen aan de hand van de vele aanwezige BV Veendam memorabilia.  

Programma
Het programma begint na de inloop om ongeveer 10.00 uur en eindigt rond 11.30 uur. Sprekers die op het programma staan voor de komende maanden zijn o.a. Henk Veentjer (clubarts), Piet de Vries (oud keeper), André Brouwer (oud speler) en de huidige Burgemeester van Veendam Annelies Pleyte. De bijeenkomsten worden gehouden in de Maritieme bar van het Henk Nienhuis Stadion aan de Langeleegte. Oud coryfeeën die al langs zijn geweest zijn Willem Zwikker (oud speler), Harrie Drenth en Dick Ploeger (oud keepers).  

Aanmelden
Voetbal Herinneringen zal iedere laatste woensdagochtend van de maand worden georganiseerd. Tot aan de zomervakantie zal dit zijn op woensdag 30 april, 28 mei en 25 juni. 
Ken je iemand die hiervoor in aanmerking komt? Of die de gezelligheid van een leuk koffiemoment en praten over de BV Veendam kan gebruiken? Neem dan contact op door een bericht te sturen naar veendambeweegt@veendam.nl of telefonisch via 06 86 85 68 64. De bijeenkomsten vinden plaats in het Henk Nienhuis Stadion. 

Wat is Voetbal Herinneringen?
Voetbal Herinneringen is een sociaal programma dat ouderen de kans biedt om herinneringen aan hun favoriete voetbalmomenten te delen. Het project is erop gericht om het geheugen te stimuleren en sociale interactie te bevorderen. Door middel van gesprekken, foto's en memorabilia, sprekers en oude spelers, duiken ze terug in de tijd naar de gloriedagen van toen. Deze bijeenkomsten vinden plaats in een gezellige en ondersteunende omgeving en staan open voor mensen met (beginnende) dementie, ook mantelzorgers zijn van harte welkom om aan te sluiten.

Veendam 1894 ondermaats tegen SV Lycurgus

Door Hoofdredactie op zondag, 23 maart, 2025 - 10:18

Door Klaas Fleurke

Veendam 1894 verloor voor de tweede keer op rij. Was vorige week Be Quick 1887 in de slotfase de baas over de Veendammers, op een zeer winderige Langeleegte was een andere stadse club de meerdere over de tegenvallende thuisclub. Lycurgus zegevierde met 1-3 en de zege was verdiend op basis van wedstrijdattitude. Het had de absolute wil om te winnen terwijl de formatie van hoofdtrainer Armand Mac Andrew op dit thema niet thuis gaf. Het was aan Veendam-zijde te pover om recht te hebben op een resultaat. Tot nu toe in de competitie had het team van Mac Andrew de wind vol in de zeilen. Er werd lange tijd scherp aan de wind gezeild met een toppositie in de rangschikking als verdiende beloning. Alleen heeft het geelzwarte elftal op dit moment de wind niet mee. Er zijn teveel spelers die niet in topvorm zijn. De vraag is: hoe gaat de jeugdige selectie om met tegenslag vooral nu na twee nederlagen op rij? Hoe sterk is de teamgeest om deze terugslag en fikse tegenwind te boven te komen? Volgende week wacht wederom een nieuwe Stadse uitdaging (VV Groningen) in aanloop naar de spannende ontknoping in de nog steeds razend spannende derde klasse R.

Galopperende paarden
Het thuisvoordeel voor de mannen van trainer/coach Mac Andrew aan de eigen vertrouwde Langeleegte is er (helaas) niet altijd. Na een lange droge periode lag het hoofdveld in het Henk Nienhuis Stadion er op 22 maart 2025 weliswaar gerold bij, de grasmat was allesbehalve goed bespeelbaar. Het veld was droog, hard en voor een voetballend elftal lastig te bespelen. De gasten uit Groningen deden er hun voordeel mee. De fysiek sterke ploeg van trainer Rodney van der Hoek ging de duels scherp aan en loerde op omschakelmomenten. Omdat de bal de raarste capriolen uithaalde was in hoog tempo combineren nauwelijks mogelijk. De vraag deed zich voor waarom er vooraf niet even gesproeid kon worden. Ook voor de veiligheid van de voetballers. Rennende spelers over het veld zagen er uit als galopperende paarden in een cowboyfilm met omhoog dwarrelende stofwolken achter zich aan alsof ze op een droge en stoffige prairie waren. Teammanager Harm Hensens verwoordde de staat van de grasmat als volgt: ‘Een kameel zou er z’n been nog op breken’. In het eerste kwartier van de wedstrijd kwam zijn voorspelling al uit. Twee spelers moesten vanwege blessures zich al laten vervangen. Ook de in de basis gestarte Veendam 1894-linksback Owen de Bruijn verliet geëmotioneerd de abominabele grasmat met het zich naar aanzien een ernstige blessure. Na al het blessureleed in het verleden had iedereen met de technisch behendige linksbenige verdediger te doen. Vanaf deze plaats beterschap Owen! Melvin verving hem als back.

Doelpuntenarmoede
Spits Winston de Jonge startte ook in de basis. Hij zou de doelpuntendroogte van de laatste weken enigszins moeten lenigen. Ook middenvelder Lorenzo Langeland keerde terug in de basis door afwezigheid van Ryan de Bruijn die geblesseerd moest toekijken. Het ging ten koste van Melvin Tehubijuluw en Robert Nullmeyer die op de bank begonnen. Al in de beginfase van de wedstrijd leek spits Winston de Jonge te scoren met een stiftje vanaf de zijkant, maar de bal werd ternauwernood door een verdediger van Lycurgus van de lijn gehaald. Daarna was het de beurt aan de gasten. Veelal werd de tweede bal door de blauwhemden gewonnen. Ze waren scherper en gretiger in de duels. Na een kwartier profiteerde Mark Bas van Domburg optimaal. Vanaf de rand zestien verraste hij Veendam 1894-doelman Thijs Graver. Daarna kreeg de vaak ongrijpbare Dylan van der Spoel een kans maar hij mikte voorlangs. Na 26 minuten kwam de uitploeg toch op een 0-2 voorsprong. Joost Gerds ontsnapte aan de aandacht van de normaliter hechte Veendammer defensie en op zijn schuiver had Thijs Graver geen antwoord. Een paar minuten later had aanvaller Nick Nijboer de achterstand kunnen verkleinen. Zijn kans kwam voort uit toeval. Maar zijn inzet was zonder overtuiging en was een makkelijke prooi voor Lycurgus-doelman Robert Brak. Hoewel de Parkstedelingen meer aan de bal waren, was het uit-team in de omschakeling gevaarlijker.

Dwarrelende gedachten
In de rust dwarrelden allerlei gedachten bij uw verslaggever op. Mijmerend liep ik rondjes om het veld en voelde vooral veel wind. Heel veel wind. Saharazand? De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik teleurgesteld was in wat ik gezien had in het eerste bedrijf. Ik schrijf tenslotte met een geelzwarte pen. Had ik een team gezien die na vorige week iets wilde rechtzetten? Had ik nu een elftal gezien die ik in het verleden vaker heb gezien? De jongens tegen de mannen die moeilijk tot scoren kunnen komen? Is er op twee derde van de competitie sprake van een stagnatie in de ontwikkeling? Waarom werden er zoveel duels niet gewonnen? Waar was de echte wil om te winnen? Waarom zijn er zoveel spelers niet in vorm? En is Winston de Jonge na zijn langdurige blessure al toe aan een rol als aanvalsleider en goalgetter? Kan hij nu al mee in het dynamische spelconcept van de Veenkolonialen? Of moeten we ook de credits geven aan Lycurgus? Was Veendam nou zo slecht of waren zij nou zo goed? Of ben ik nu te kritisch en te veeleisend? Zomaar wat vragen die bij me opwelden in de pauze. Waar was nou die echte Veendammer Wind? En wat zou trainer Mac Andrew in de rust tegen z’n spelers zeggen?

Naar huis bellen
Na de thee waren er aan Veendam-kant geen wissels. De Langeleegteboys gingen nadrukkelijk op zoek naar de aansluitingstreffer. Behoudens een krachteloos kopkansje van Winston de Jonge leverde dat niet veel resultaat op. De Veendam 1894-verdediging had z’n handen meer dan vol aan de spitsen van Lycurgus. Vooral Dylan van de Spoel was een echte handenbinder en was een voortdurende plaaggeest voor het niet altijd even adequaat ingrijpende centrumblok Bieze/Zuur. Deze laatste moest een keer aan de noodrem trekken en kreeg van de prima leidsman Adem Secer geel. Ondanks alle goede bedoelingen van de thuisclub was het Lycurgus dat scoorde. Tieme Schiphof kon vrij aanleggen van buiten de zestien en nadat hij even naar huis had gebeld krulde hij de bal met links prachtig in de  verre bovenhoek buiten bereik van Thijs Graver. Na deze 0-3 in de 68ste minuut wisselde trainer Mac Andrew. Harm Bos en Robert Nullmeyer kwamen in het veld voor Winston de Jonge en Lorenzo Langeland. Illustratief voor de prestatie van de Veendammers was een gemiste kans. Robert Nullmeyer kon na een goede aanval de bal zo in een leeg doel schieten, maar hij mikte naast. Toch wisten de geelzwarten het net te vinden. Na goed doorzetten van aanvoerder Ramon de Jong, die als een van de weinigen zich aan de malaise onttrok en een (ruime) voldoende scoorde, was het Dinand de Jonge die de Veendammer eer in de 85ste minuut wist te redden.

Apathisch
Tja, hoe nu verder? Er lonkt nog steeds een toppositie in een spannende competitie. Een derde plek die wellicht al nacompetitie op promotie oplevert. En was hoofdtrainer Armand Mac Andrew na afloop net zo teleurgesteld als uw verslaggever?
Mac: ‘Nee, ik ben niet boos, wel teleurgesteld. Ja, ik heb ook die gretigheid, hongerigheid en beleving gemist. Zeker na het verlies van vorige week. Zwaar teleurgesteld en verbaasd over het niveau van sommige jongens vanmiddag.’ Ik zeg dat ik vanmiddag gezien heb wat ik als trend al een paar seizoenen zie. En dat in het licht van een positieve ontwikkeling, die vanmiddag leek te stagneren. Mentale kwetsbaarheid, een vormdip bij een aantal spelers. Mac: ‘Klopt, het was vanmiddag heel apathisch. Kijk, je weet dat er nu op ons wordt gejaagd. We zijn van jager prooi geworden. Gezien de positie op de ranglijst. Iedereen is gebrand om van ons te winnen. Dat weet je. En daar moet je je tegen wapenen. Dat hebben we niet gedaan. Daarin ben ik teleurgesteld. Dat zie je bijvoorbeeld bij die eerste goal van hen. De wil om die bal tegen te houden of te pakken. Dat zag je bij die laatste goal van ze ook. De absolute wil en koste wat het kost die bal veroveren. Dat miste ik. Kijk, vaak komen we ermee weg omdat we dominant zijn en die kansen krijgen we wel. We zijn vandaag wel beperkt gebleven in het leveren van strijd. Tot natuurlijk wel een bepaald niveau en hoogte. Waarom ik met Winston ben begonnen? Omdat we veel kansen kregen en Winston is een echte afmaker. Ik had verwacht dat zij zouden inzakken en daarom wilde ik een aanspeelpunt hebben bij de zestien. Vandaag zat het er niet in.’

Uithuilen
Mac: ‘Die gemiste kans van Robert illustratief voor deze middag? Ja, dat klopt. We hebben ook wel onze kansjes gehad. Dat heb ik in de rust ook gezegd. We staan weliswaar met 0-2 achter, zorg dat je niet nog een tegen krijgt, maar er is nog vanalles mogelijk. Dan kun je er nog een 3-2 uitslepen. Zij gevaarlijk in de omschakeling? Ja, dat heb ik ook gezegd. In de tweede helft loop je geheid een keer tegen een counter aan. Natuurlijk speelde die wind een rol. Maar ik vond ons centraal achterin vandaag niet sterk. Maar natuurlijk spelen we nog ergens voor. Hoewel we de derde plek nu kwijt zijn, gaan we ervoor. Hoewel de komende tegenstanders niet gemakkelijk zullen zijn. We zullen moeten leveren, los van welke tegenstander dan ook. Uithuilen en op naar de volgende!’

Ik hoop maar dat ik alles goed heb opgeschreven want op mijn opnameapparaatje overstemde de windkracht op de wielerbaan voor de hoofdtribune aan De Langeleegte vaak het antwoord van de Veendammer oefenmeester.

Jack Molema 45 jaar handbalscheidsrechter

Door Hoofdredactie op zaterdag, 22 maart, 2025 - 09:40

Door Peter Panneman

Wildervanker in hart en nieren Jack Molema neemt binnenkort na 45 jaar afscheid als handbalscheidsrechter en verenigingsman van zijn geliefde plaatselijke handbalvereniging Aeolus.

De liefde voor het spelletje is uiteraard al meer dan 45 jaar geleden ontstaan. Mijn wieg stond 62 jaar geleden bijna letterlijk naast het handbalveld. Handbal was de sport van mijn ouders. Zij hebben binnen de vereniging vele functies bekleed. Mijn vader was onder meer scheidsrechter. Ik denk dat hij mij besmet heeft met het virus, aldus Jack.

Toen Jack in februari 1980 het diploma scheidsrechter  behaalde werd hij gelijk ingezet in de competitie van de afdeling Groningen. Als scheidsrechter kreeg je in die periode eens per vier of vijf weken een overzicht van de competitiewedstrijden in die periode, met daar achter de naam van de scheidsrechter die voor die wedstrijd werd aangewezen, weet Jack zich te herinneren.  “Periodiek een aantal gestencilde velletjes per post. Dat waren dan wedstrijden in de provincie Groningen. Van Wehe den Hoorn tot Ter Apel. Aanvankelijk jeugdwedstrijden maar dat werden al snel ook seniorenwedstrijden.”

Met het samenvoegen van de afdelingen in Noord Nederland (Groningen, Friesland en Drenthe) werd het gebied groter en de benodigde tijd per wedstrijd meer. Gemiddeld was hij vier uur op pad per wedstrijd.

In de loop van de jaren steeg het niveau van de te leiden wedstrijden. Jack heeft ook een aantal jaren in koppelverband op divisie niveau gefloten. De laatste jaren beperken de wedstrijden zich tot senioren op afdelingsniveau.

Naast bondsscheidsrechter was Jack ook actief als verenigingsscheidsrechter en daarmee actief in de voorbereidingsperiode en tijdens de midweek competitie waarin een damesteam van Aeolus actief is. Een echte thuiswedstrijd voor de scheidsrechter dus.

“In die 45 jaar maak je als scheidsrechter van alles mee. Het spelletje heeft zich natuurlijk ook ontwikkelt tot een snel en beweeglijk gebeuren. Hoewel je nog altijd wel wedstrijden hebt waarbij je, bij wijze van spreken, op een stoel op de middellijn kunt gaan zitten.

Verhitte duels, beladen derby’s, duels op hoog niveau, maar ook wedstrijden op een vroege zondagochtend in een (ijs)koude zaal van het ACLO sportcentrum in Groningen”, liggen nog vers in het geheugen. “Ik hou voornamelijk dierbare herinneringen over aan de achterliggende 45 jaar.”

Zondag 13 april staat de laatste competitiewedstrijd gepland. In het ACLO sportcentrum de dames studenten van de Cirkeltijgers tegen SVWW uit Westerbork-Wijster.

 

Knotsgekke slotfase nekt Veendam 1894 tegen Be Quick 1887

Door Hoofdredactie op maandag, 17 maart, 2025 - 20:33

Door Klaas Fleurke

Het zwaartepunt van de wedstrijd lag heel nadrukkelijk in een spectaculaire eindfase. Zelfs het DvhN was het niet ontgaan. De thuisclub sloeg via een tweetal invallers ongenadig toe. De winnende treffer van de ‘Good Old’ in de 98ste minuut werd bejubeld alsof de Champions League net was veroverd. De Veendammers stortten na het laatste fluitsignaal van Johan Doornbosch ontredderd op het kunstgras. Voor de vijfde keer dit seizoen versloeg de formatie van trainer Gydo Jagersma een team uit de top van de competitie. Ze hebben blijkbaar een speciaal plannetje tegen de betere ploegen. Ze staan zo langzamerhand bekend als reuzendoder.

Wedstrijdbeelden
Uw verslaggever kon vanwege familiaire festiviteiten niet live aanwezig zijn bij de competitiewedstrijd tussen middenmoter Be Quick 1887 en Veendam 1894 op een zonnige zaterdagmiddag van de 15de maart 2025 op het hoofdveld van de aloude Esserberg in Groningen. Gelukkig kunnen we tegenwoordig de wedstrijdbeelden terugkijken en op maandagmorgen even bellen met teammanager Harm Hensens geeft voldoende input om alsnog op een later tijdstip kort verslag te doen.

Mogelijkheden
Hoe keek teammanager Harm Hensens terug op het onnodige wedstrijdverlies van de Veendammers waarin basisspeler Ryan de Bruijn al na 20 minuten geblesseerd uitviel met een naar alle waarschijnlijkheid ernstige kniekwetsuur. Harm: ‘We hebben weer heel veel kansen gehad. Buiten een paar standaardsituaties zoals vrije trappen heeft Be Quick eigenlijk geen kans gehad. Kijk, ik heb de wedstrijd gisteren ook nog even bekeken. Daarover heb ik contact gehad met trainer Mac Andrew. Zoals wel vaker moeten we in het begin van de wedstrijd met 0-1 voorkomen. Dan is het gelijk gespeeld en win je deze wedstrijd. Dan winnen we gewoon elke wedstrijd. Ja, we verzuimen – zoals wel vaker – de kansen te verzilveren. Via Robin Mik, Dinand de Jonge (3x), Irfan Jukovic en de ingevallen Winston de Jonge (1x tegen de paal) kregen we zeker mogelijkheden om de confrontatie te beslissen.’

Geknoei
‘Ja, en dan geven we de wedstrijd in de slotfase volledig uit handen. Bij de 1-0 in de 88ste minuut van invaller Florian Zuiderveld was het bij ons geknoei achterin. Er werd op de achterlijn bij ons gewoon kinderlijk verdedigd. Op dat moment hadden we onze drie wisselmomenten al gehad. Terwijl er in het veld een aantal jongens aan onze kant liepen met last en pijntjes. Bijvoorbeeld last van blaren omdat ze net nieuwe voetbalschoenen hadden. Tja? Amateuristisch! Toch scoren we de gelijkmaker. In de 94ste minuut gooide Mark Wijnsema in, Ramon de Jong kopte door en Yorick Zuur rondde met het hoofd zuiver af. Dan denk je een remise te behalen maar bijna in de tegenaanval scoorde invaller Twan Zandvoort de winnende voor de gastheren.’ De speler die normaal in het tweede speelt, strafte een geweldige mispeer en geklungel in de geelzwarte verdediging af met een laag gedrukt schot. Veendam 1894-doelman Thijs Graver had geen verweer op de bal in de verre hoek.

Voetbalwet
Harm: ‘Voor volgende week moeten we maar bekijken hoe we het gebrek aan scorend vermogen gaan oplossen. We moeten gewoon in het begin van een wedstrijd op voorsprong komen. Dat is het allerbelangrijkste. Met Winston de Jonge hebben we in aanvallende zin meer mogelijkheden. Inderdaad hadden we voor de ranglijst goede zaken kunnen doen. In de rust stond Zuidlaren al met 2-0 achter. We hadden bij winst gewoon op kop kunnen staan. Ja, absoluut is Wildervank de grote winnaar van het weekend. Maar we hebben alles nog in eigen hand. We krijgen én Wildervank én Zuidlaren nog. Ja, ook zaterdag waren we weer dominant. Kijk, als we aldoor die kansen blijven missen, winnen we geen wedstrijd weer. Natuurlijk stellen tegenstanders zich hierop in. Be Quick speelde in de eerste helft ook met tien man achter de bal. Natuurlijk balen onze jongens. Vast en zeker willen ze aanstaande zaterdag thuis tegen Lycurgus wat recht zetten. Je moet gewoon scoren. Als we alle kansen benut zouden hebben dan stonden we nu bovenaan. Het is en blijft een voetbalwet. Zolang die doelpunten bij ons uitblijven, scoort de tegenstander. Zo is het gewoon.’

Handbal Aeolus - HVE 2000

Door Hoofdredactie op zondag, 16 maart, 2025 - 19:50

Foto's JMW

Op zondag 16 maart moesten de dames van handbalvereniging Aeolus tegen HVE 2000. HVE staat momenteel op de 4e plek in de voorlopige stand, Aeolus op plek 10. Een groot verschil tussen beide ploegen. Ook is één van de twee keepsters van Aeolus helaas geblesseerd. Maar de dames doen er alles aan om niet te hoeven degraderen, dus voor elke punt wordt gestreden.

Meteen bij aanvang blijkt dat dit een spannende wedstrijd zal zijn. De ploegen zijn aan elkaar gewaagd. Aan beide kanten worden om en om doelpunten gemaakt en de dames van Aeolus weten geregeld iemand helemaal vrij te spelen. Halverwege staat het 12-11 voor Aeolus.

Bij de start van de tweede helft scoort HVE een aantal keer achter elkaar, maar Aeolus herpakt zich snel en scoort daarna een flink aantal doelpunten. Dani laat zich echt weer zien deze wedstrijd en ook keepster Moniek heeft zich deze tweede helft goed herpakt en stopt een aantal belangrijke ballen. Bij het klinken van het eindsignaal vieren de dames feest. Deze overwinning van 23-19 is een hele belangrijke in de strijd om niet te hoeven degraderen!