ParkstadVeendam.nl

ZPC Bubble heeft afgelopen weekend uitstekend gepresteerd tijdens de Regionale Zomerkampioenschappen lange baan in Drachten. De vereniging was met zes zwemmers aanwezig en kijkt terug op een zeer geslaagd toernooi met sterke tijden, veel persoonlijke records en een mooie reeks podiumplaatsen.

Medailles

• Goud: Arjan Dekker (3), Annelie Klinkhamer (2), Marijke Drent.
• Zilver:  Annelie Klinkhamer, Ryan Huizinga, Thyrsa de Vries.
• Brons:  Marijke Drent (2), Arjan Dekker, Thyrsa de Vries.

Opvallende prestaties
Thyrsa de Vries verbeterde haar tijd op de 100 meter vlinderslag met maar liefst 12 seconden tot 1.19.47 in het 50‑meterbad. Op de 400 meter vrije slag pakte zij zilver in 5.12.02.

Ryan Huizinga zwom op de 100 meter vlinderslag een persoonlijk record van 1.05.34, een verbetering van 3 seconden, goed voor zilver.

Sterke teamspirit
De sfeer binnen het team was uitstekend en de zwemmers wisten elkaar naar hoge prestaties te brengen. Met veel persoonlijke vooruitgang en een indrukwekkende medailleoogst kan ZPC Bubble spreken van een zeer succesvol kampioenschapsweekend.

Door Klaas Fleurke

Het seizoen voor Veendam 1894 dreigt als een nachtkaars uit te gaan. Lange tijd lag het op polepositie voor het seizoenstoetje maar na de nederlaag tegen DVC Appingedam heeft de formatie van hoofdtrainer Armand Mac Andrew het veroveren van een nacompetitieticket niet meer in eigen hand. Het Veendammer team draait momenteel vierkant en peurde uit de laatste drie wedstrijden slechts één moeizaam puntje. In alle laatste drie voorgaande duels gaf het een voorsprong uit handen. Weet de selectie van Mac Andrew zich in de laatste confrontatie van jaargang 2025-2026 nog een keer op te richten?

Nacompetitiescenario’s
Alleen als in de laatste competitieronde de Veendammers thuis tegen het al gedegradeerde Omlandia weten te winnen en NEC Delfzijl wint ook van Be Quick 1887 – en het pakt daarmee de laatste periodetitel – dan is Veendam 1894 als vierde op de ranglijst alsnog verzekerd van een nacompetitieplek. Bij een gelijkspel van NEC zijn de Delfzijlsters sowieso op basis van plek drie in de eindrangschikking geplaatst voor de nacompetitie. Ook concurrent TKB ligt nog op koers voor die zo felbegeerde seizoensvoortzetting. De Groninger studentenclub strijdt samen met de Esserbergbespelers ook nog mee om de laatste periodetitel en dus zijn er voor de geelzwarten nog meerdere kapers op de nacompetitiekust. Voor de rekenmeesters: alleen bij een zege van de Langeleegteboys volgende week behouden de geelzwarten nog een minieme kans op een prijs. In dat scenario moet TKB gelijkspelen of verliezen en geen periode pakken of moet NEC Delfzijl verliezen en geen periode pakken. Dus: zeg het maar.

Mineur
In Appingedam bewees Veendam 1894 zich op een frisse en buiige voorjaarsmiddag van 16 mei 2026, na een 0-1 voorsprong verkregen na rust, een heel slechte dienst door uiteindelijk met 3-1 te verliezen. Bij de Damsters was Joost Blokzijl de grote en gevierde man. Hij was de knappe maker van de 2-1 en 3-1 en dompelde de gasten daarmee stevig in de mineur.

Spelen met vuur en met vlagpensioen
In de eerste helft was Veendam 1894 voetballend de bovenliggende partij zonder dat het tot noemenswaardige kansen wist te komen. Alleen in de beginfase was het aanvaller Winston de Jonge die een teenlengte tekort kwam om een intelligente steekbal van Mark Wijnsema te verzilveren. Verder kenmerkte het spel zich aan beide kanten door veelvuldig balverlies. Hoewel enkele DVC-supporters in de eerste helft een ‘interessante wedstrijd’ zagen, was het bij beide partijen toch vooral slordigheid troef. Daarbij speelden de gasten in defensief opzicht enkele keren met vuur door ongecontroleerde ingrepen waarbij centrale verdediger Dion Beks na een half uur spelen na een charge op Joost Blokzijl in de zestien goed weg kwam. Arbiter Erik Wieringa wuifde alle Damster protesten gedecideerd weg en gaf geen strafschop. Voor assistent-scheidsrechter Jan Brongers van Veendam 1894 was het zijn laatste competitiewedstrijd als vlaggenist. Hij gaat met vlagpensioen! De thuisclub kreeg in het eerste bedrijf de grootste kans maar Veendam 1894-aanvoerder Ramon de Jong redde een bal van de doellijn. Ook DVC-aanvaller Leon Hesling kreeg een grote mogelijkheid maar hij raakte de bal verkeerd en deze verdween hoog over het doel van Roy Mos. De ruststand was derhalve de overbekende brilstand.

Op voorsprong
Na de pauze was Veendam 1894-aanvaller Winston de Jonge achtergebleven in de kleedkamer en kwam Leon Wierenga voor hem in het veld. De geelzwarten probeerden na rust iets te forceren maar verder dan een afstandspoging van verdediger Melvin Tehubijuluw kwam het elftal van Mac Andrew niet. De thuisclub loerde in de omschakeling op z’n kans. In de 52ste minuut vergaloppeerde Veendam 1894-doelman Roy Mos zich door ver uit z’n doel komend een Damster aanvaller vast te houden. Volgens de gastheren was het een doorgebroken speler maar scheidsrechter Wieringa gaf de goalie slechts geel. Enkele minuten later kwamen de Parkstedelingen zelfs op voorsprong. De assist was van Leon Wierenga en na twee inzetten van Mark Wijnsema was het uiteindelijk topscorer Dinand de Jonge (hij maakte z’n 26ste van het seizoen) die DVC-keeper Olaf Kiewiet kansloos liet. Na deze 0-1 leken de bezoekers door te willen drukken. Verdediger Wessel Bieze testte de kwaliteiten van Kiewiet. Na 65 minuten ging diezelfde Bieze naar de kant ten faveure van Basiru Jallow. Enkele omzettingen aan Veendam-zijde waren het gevolg.

Joost Blokzijl-show
Tien minuten later sloeg het noodlot voor de gasten toe. Uit een hoekschop kon Roy Mos een inzet van Devante de Windt niet onder controle krijgen en kwam de thuisclub langszij. Daarna kwam JO-17-speler Twan Sanders Lorenzo Langeland aflossen. Het kwam de organisatie aan Veendam-kant niet ten goede. Omdat de Langeleegteboys vol op de aanval gingen spelen gaf het de gastheren de zo gewenste ruimte. Het was daarna de Joost Blokzijl-show. Eerst verraste hij Roy Mos in de verre hoek en tekende voor de 2-1 en een paar minuten later gaf hij Veendam 1894 de genadeklap. Veendam had daarvoor nog aanvallend gewisseld. JO-17-speler Leon Tehubijuluw was binnen de lijnen gekomen voor verdediger Dion Beks. Maar het was wederom Blokzijl die de Veendammer defensie volledig dol draaide en razend knap raak schoot. Daarmee bepaalde hij de eindstand op 3-1.

Een bekende opa
Hoe keek de in de tweede helft ingevallen Leon Wierenga, die normaliter in de basisopstelling van Veendam-2 staat, terug op de wedstrijd en zijn invalbeurt en in hoeverre lijkt zijn spel op dat van zijn opa Bert Wierenga, oud-profvoetballer van (SC) Veendam? De in Noordbroek wonende Bert Wierenga voetbalde maar liefst veertien seizoenen aan De Langeleegte. Tussen 1969 en 1983 acteerde de begenadigde linkspoot in 353 wedstrijden van de geelzwarten en scoorde daarin 26 maal. Komt opa Bert weleens kijken bij kleinzoon Leon?

Voorassist
Leon: ‘Ja, je komt erin op het moment dat het nog 0-0 is. De eerste helft was matig, slecht. Het was ook saai en dus was ik blij dat ik mocht invallen. Inderdaad gaf ik de voorassist bij de 0-1. Ik wipte een balletje over hun verdediging heen waardoor Mark twee keer kon volleren. Het was een goede goal. Zij gingen daarna op zoek naar de aansluitingstreffer. We kregen daardoor wat meer ruimte en wilden zo snel mogelijk die 0-2 maken. Maar dat liep heel anders. Ik miste op dat moment de communicatie. Het was erg stil. Dan zie je dus bijvoorbeeld ook dat zo’n corner erin vliegt. Wat mij betreft heeft dat te maken met een stuk communicatie wat dan ontbreekt. Waar dat aan ligt weet ik niet. Wat er daar precies gebeurde heb ik ook niet goed gezien. Na die gelijkmaker en goals erna zag ik wel meer strijdlust. Dat miste ik in het begin van de tweede helft. Maar toen was al te laat. Ja, ik sta hier met een gevoel van teleurstelling. Zeker gezien het teamresultaat. Want je wilt natuurlijk gewoon nacompetitie spelen en promoveren. Of in ieder geval hier kans op maken. Ja, het zit er nog steeds in. Alles op Omlandia thuis. Of ik er volgende week weer bij ben? Dat ligt aan de trainer.’

Oud SC Veendam
Leon over zijn opa Bert: ‘Ja, hij  komt weleens kijken. Vooral thuiswedstrijden pakt hij soms mee. Hij kijkt ook bij mijn broertje die bij ZNC voetbalt. Dat is voor hem dichter bij huis. Wat ik nog weet van het voetbalverleden van mijn opa? Eigenlijk weet ik er te weinig van. Ik weet dat hij veel wedstrijden voor Veendam heeft gespeeld. En dat hij veel waarde had in het elftal. Een belangrijke spil in het team. Mijn opa vindt dat mijn spel meer lijkt op dat van mijn vader. Wat mijn waarde voor dit huidige team kan zijn? Voor nu denk ik meer een rol van pinchhitter. Om bijvoorbeeld in het laatste half uur iets te forceren. Om iets open te breken.’

Na dit korte flash-interview begeeft uw verslaggever zich met verzorger/manueel therapeut Otto Voorma naar Alteveer voor de jubileumwedstrijd tussen de 80-jarige vijfdeklasser tegen een selectie van Oud SC/BV Veendam. We zijn nieuwsgierig of er ook een oud-ploeggenoot van Bert Wierenga mee zal doen en kan Veendam 1894-hoofdtrainer daar zijn humeur na het teleurstellende verlies in Appingedam al voetballend enigszins oppoetsen.

Meer foto’s zijn te zien op Facebookpagina De Langeleegte huilt.

Corina de Vos, de bekende jongedame van Slijterij d’r Bij in Veendam, zit dit jaar maar liefst dertig jaar in het vak. In 1996 stapte ze de Detailhandelsschool binnen. “Ik kreeg een stageplek toegewezen van school. Dat werd de groentezaak van Lubbers aan de Reede in Veendam. De volgende stageplek moest ik zelf regelen, dus probeerde ik het winkeltje naast Lubbers: de C1000 Voordeelslijterij. Vanaf de eerste dag vond ik het geweldig en wilde ik alles weten. Na mijn stageperiode mocht ik blijven. Dit was het helemaal voor mij. Hier wilde ik wel oud worden.”

Door een overname verdween de slijterij en werd het een borrelshop. “Daardoor miste ik de slijterij enorm,” herinnert Corina zich. “Ik was niet alleen de jongedame die een fles drank verkocht, maar ook een aanspreekpunt voor veel mensen. Op maandagochtend was er altijd het vaste voetbalpraatje, want toen bestond BV Veendam nog. Klanten konden even lekker kletsen.”

Na meer dan twintig jaar aan de Reede te hebben gewerkt, kreeg ze de kans om terug te keren naar een zelfstandige slijterij elders. “Hoe spannend het ook was om het vertrouwde achter me te laten, ik ben gegaan en heb mijn hart gevolgd.”

Als Veendammer volgde ze het lokale nieuws. In november 2019 las ze dat Brouwhotel Parkzicht een slijterij begon. “Ze waren drie dagen geopend. Ik wilde graag fulltime werken, maar legde het naast me neer.” Tot een paar dagen voor kerst, toen de hotelmanager van Parkzicht in de slijterij kwam waar Corina toen werkte. “We raakten aan de praat en ik besloot een sollicitatiebrief te schrijven naar Appie Weij. Twee dagen later mocht ik op gesprek komen.”

Vanaf maart 2020 werkt Corina bij Slijterij d’r Bij. “Ik was er amper twee weken toen de eerste lockdown begon. Het was spannend. Klanten ontdekten ons en vertelden het door. Het is een belevenis.”

Wat die belevenis inhoudt? “De klant komt niet alleen in een slijterij binnen, maar ook in de brouwerij, waar Scott Hawkins de heerlijkste Bogdike-biertjes brouwt. Dat is al uniek. Hebben mensen vragen over het brouwproces, dan leggen we dat uit. Hotelgasten vinden het geweldig dat ze in een brouwhotel logeren. Vaak gaan er Bogdike-biertjes of likeurtjes als souvenir mee.”

Naast het eigen gebrouwen bier heeft de slijterij een groot assortiment speciaalbier. “We proberen steeds nieuwe soorten te vinden. Het is zo leuk als klanten binnenkomen en een biertje vinden dat ze nog niet kennen. Ondertussen herkennen we veel klanten en laten we zien wat nieuw is.”

Ook het whiskyassortiment is uitgebreid. “Voor ieder wat wils. We zoeken graag naar wat onbekendere whisky’s voor een redelijke prijs. En uiteraard geef ik graag advies.”

“Ik zeg vaak dat ik in een snoepwinkel voor volwassenen werk. Kom vooral eens binnenstappen en het gevoel ervaren.”

En of ze zelf ook een lekker drankje neemt om haar 30-jarig jubileum te vieren? “Misschien wel twee,” lacht de altijd vrolijke Corina.

Foto's Peter Panneman

Donderdagavond kwamen de bekende piratenartiesten Jan en Zwaan naar de studio aan huis van Emmo Spieard voor een nieuwe Piratencafé‑uitzending. Het duo stond in het circuit bekend om nummers als Dorpscafé en Ik zoek een meisje, en gold sinds 1961 als een vaste naam binnen de noordelijke piratenscene. Hun komst zorgde voor een aflevering vol verhalen uit de tijd van de etherpiraten.

In eerdere uitzendingen van Piratencafé kwamen artiesten naar de studio die hun sporen hadden verdiend in het circuit, zoals De Tornado’s, Sylvia Swart, Anita & The Blackbirds, Die Limburger Buben en René Beverwijk. De gesprekken boden ruimte voor anekdotes, nostalgie en persoonlijke herinneringen aan de piratentijd.

Het radioprogramma Piratencafé is een programma van presentator Emmo Spieard en zijn team en geldt als de thuishaven van de piratencultuur. Het programma is uitgegroeid tot een vaste ontmoetingsplek voor liefhebbers van piratenmuziek en streekartiesten. Emmo ontvangt ook nu nog wekelijks gasten die al lange tijd een rol spelen in de piratencultuur van Noord‑Nederland. Met zijn interviews wil hij het verleden blijvend vastleggen, zodat de verhalen uit de piratentijd niet verloren gaan.

Jan en Zwaan

Emmo Spieard heeft zelf een lange geschiedenis in de piratenwereld. Op 12‑jarige leeftijd raakte hij al betrokken bij Radio Parkstad. Een aantal jaren later begon hij piratenmuziek te draaien op het radiostation. De toenmalige voorzitter was daar destijds niet blij mee, maar Emmo zette door en bleef zijn passie voor het genre volgen. Later was Emmo actief op de ether met een eigen zender, een periode waarin de kans op een inval aanwezig was. Uiteindelijk gebeurde dat ook, waarna hij met de etheractiviteiten stopte.

Na de fusie van Radio Parkstad en RTV Stadskanaal, die verdergingen onder de naam RTV1, maakte hij zijn programma’s vanuit zijn eigen studio aan huis.

Voor de uitzendingen gebruikte Emmo Spieard kwaliteitsmicrofoons en aanvullende apparatuur om het geluid goed te regelen. Al deze apparatuur had hij zelf aangeschaft, zodat hij volledig onafhankelijk kon werken en de geluidskwaliteit altijd onder controle had.

Tijdens de uitzendingen werd er ook gezorgd voor iets lekkers. De lekkernijen werden belangeloos verzorgd door Traiteurslager Huizing uit Oude Pekela, terwijl het bedankbloemetje voor de gasten werd aangeboden door Gerard’s Bloemenkas uit Wildervank. Beide bedrijven ondersteunden het programma zonder daar iets voor terug te vragen.

Nieuwe ontwikkeling

De uitzendingen met artiesten in de huisstudio van Emmo Spieard werden daarnaast eenvoudig vastgelegd op video. Deze videoregistraties zijn terug te vinden op het YouTube‑kanaal Piratencafé. In de loop der tijd hebben meerdere personen de videomontage voor Emmo verzorgd, maar zij merkten dat dit veel tijd kostte en ten koste ging van hun privéleven.

Na een lange zoektocht heeft Emmo een partij gevonden die zich specifiek gaat richten op de professionalisering van de videoregistraties. De radio‑uitzending blijft zoals altijd, maar de video‑opnames worden de komende maanden opgewaardeerd voor het YouTube‑kanaal van Piratencafé. Wanneer dit goed verloopt, wordt er financieel geïnvesteerd om in de toekomst ook televisie‑uitzendingen van Piratencafé mogelijk te maken. Een van de mogelijkheden is dat deze opnames worden aangeboden aan lokale omroepen.

De uitzending met Jan en Zwaan is zondag 17 mei om 19.00 uur te beluisteren bij RTV1.

Piratencafé is op meerdere manieren te beluisteren en te bekijken. Zo is er een Facebook‑pagina voor updates, foto’s en nieuwe afleveringen, en zijn alle videoregistraties terug te vinden op het YouTube‑kanaal van Piratencafé. Daarnaast is het radioprogramma elke zondag te horen bij RTV1.

Door Jesse Smit

Wildervank speelde zaterdag op sportpark Woortmanslaan de laatste thuiswedstrijd van het reguliere seizoen in de Derde Klasse R. Tegenstander was Helpman, die zevende staat. De thuisploeg won met 2-0 en is al zeker van de tweede plaats én van deelname aan de nacompetitie. Het team kan terugkijken op een sterk seizoen, al bleek kampioen Groen Geel simpelweg een maatje te groot.

Afscheid van vijf spelers
Na afloop werden vijf spelers die stoppen in het zonnetje gezet met een bos bloemen: Korne Bentum, Yoni Even-Zur, Rick Mast, Storm Boelens en Marco Poot hangen hun Wildervankse kicksen aan de wilgen.
Mast droeg in dit duel de aanvoerdersband, normaal om de arm van Martijn Jager. In de 82ste minuut werd hij onder luid applaus gewisseld.

Debutanten
Er waren niet alleen afzwaaiers, maar ook debutanten. Maurits Mol (23-1) maakte zijn eerste minuten en Lissandro Kalfsbeek (19-1) zat voor het eerst bij de selectie.

Vroege goals
Helpman begon met een paar kleine kansjes via Van Dorp en Rudolphy, maar doelman Bakker stond goed opgesteld. In de 6e minuut viel de openingstreffer. Door goed drukzetten van Wildervank veroverde Ivar Hoving de bal van verdediger Buursma. Hij omspeelde de ver uitkomende keeper, maar kwam in een lastige hoek terecht. In tweede instantie was het Joran van Zwol die de bal met zijn linker netjes in de hoek schoot.

Het beetje gevaar dat Helpman had, zat in de eerste tien minuten. Ook na de 1-0 kwamen ze via rechts nog tot een doelpoging, maar daarna was het wat Helpmans gevaar betreft gedaan.

In de 14e minuut verdubbelde Wildervank de voorsprong. Opnieuw zorgde druk,  of onzuiverheid bij Helpman, of een mix daarvan (kiest u zelf maar) voor balwinst. Joost Wolthuis kwam in balbezit en via een korte combinatie belandde de bal bij spits Lourens Huizing, die beheerst langs doelman Levi Bos schoot.

Aan de rechterkant volgden daarna nog een paar mooie combinaties. Hoving, Van Zwol en Poot vonden elkaar regelmatig. Poot, die zijn laatste wedstrijd speelde, schoof als back af en toe goed door. Van Zwol probeerde meermaals met zijn linker de bal de zestien in te draaien, wat voor de meeste dreiging zorgde. Ook Hoving kwam een paar keer knap langs zijn man met een lichaamsschijnbeweging.

Tweede helft
Met een comfortabele 2-0 voorsprong ging Wildervank rusten. De ploeg gaf weinig weg, al creëerde Helpman zelf ook nauwelijks iets. Na de tweede goal was eigenlijk al duidelijk dat de punten aan de Woortmanslaan bleven.

Dat beeld veranderde in de tweede helft niet. Helpman kwam tot weinig tot geen kansen, terwijl Wildervank nog een paar halve mogelijkheden kreeg. Grote kansen bleven echter uit.

In de 57e minuut werd het duel definitief beslist. Joran van Zwol brak door de Groningse defensie en werd neergehaald door Buursma. De verdediger kreeg rood, waardoor Helpman met tien man verder moest bij een 2-0 achterstand.

Met de overwinning sluit Wildervank het thuisseizoen waardig af. De blik kan nu volledig op de nacompetitie, waar de ploeg hoopt het sterke jaar een passend vervolg te geven.