Door Klaas Fleurke
In een meer spannende dan goede Veenkoloniale burentwist wist Veendam 1894 dankzij een vroeg doelpunt van topschutter Dinand de Jonge te winnen van VV Wildervank. Ondanks aandringen van de ploeg van trainer/coach Jeroen Wiegman hield de formatie van hoofdtrainer Armand Mac Andrew stand.
Halverwege de tweede helft leken de Wildervankers op gelijke hoogte te komen, maar Veendam-goalie Roy Mos stopte een strafschop. Het werd helemaal spannend toen invaller Koen Kort aan Veendam-zijde zijn tweede gele kaart pakte en de Langeleegteboys de laatste tien minuten met tien man moesten zien te overleven.
Ongeveer 500 toeschouwers zagen de geelzwarten standhouden en konden zodoende drie zeer belangrijke punten bijschrijven. Hiermee nestelt Veendam 1894 zich iets steviger op de derde plaats van de ranglijst. Met nog zes wedstrijden te gaan is zelfs plek twee in zicht. Door de zege op de Parkstadrivaal staan de Veendammers op nog maar vier punten van Wildervank. Eindelijk won Veendam 1894 weer eens een topwedstrijd in competitieverband.
De wedstrijd begon met een minuut stilte als eerbetoon aan de deze week overleden Albert Bos. Als lid van verdienste bekleedde Bos binnen voetbalvereniging Veendam 1894 verschillende functies.
Hoofd koel
Het aanwezige publiek was nog maar net op z’n plaats, net als Pupil van de Week Tim Osinga, toen Veendam 1894-aanvaller Dinand de Jonge drie minuten na het eerste fluitsignaal van scheidsrechter Jordy Meiborg door Wessel Bieze op avontuur werd gestuurd. De speersnelle, jeugdige centrumspits hield het hoofd koel, bleef over de bal kijken zoals zijn leermeester Harrie Hulsing het hem vertelde, en tikte beheerst de bal langs een uitkomende Wildervank-doelman Niels Hofman. Een o zo gewenste snelle voorsprong voor het elftal van Mac Andrew. Gaandeweg nam Wildervank meer en meer het initiatief over. Het resulteerde in een kopkans voor Mats Kartoidjojo. In de omschakeling kreeg Dinand de Jonge ook nog een behoorlijke mogelijkheid maar zijn boogballetje was een eenvoudige prooi voor Hofman.
Rommelig
De confrontatie in de eerste helft kenmerkte zich door veel strijd en er was sprake van een rommelig spelbeeld. Vloeiende combinaties en vlotte aanvallen waren op de hobbelige grasmat in het Henk Nienhuis Stadion uiterst schaars. In die zin was er sprake van een echte derby. Veel inzet en strijd maar weinig goed voetbal. Wildervank kreeg namens Ivar Hoving in een klutssituatie de grootste kans. Ook een doorkopbal op de lat van Bastiaan Jager zorgde voor het nodige Wildervank-gevaar.
Scheidsrechter Meiborg moest de fel strijdende spelers af en toe vermanend toespreken of ze verdwenen in zijn boekje. Er waren gele prenten voor de Veendammers Melvin Tehubijuluw en Winston de Jonge. Ook Wildervanker Marco Poot ontving geel. Er werd kortom fel gestreden maar het bleef redelijk fair.
Omzettingen
Kort na rust ging de kopsterke Veendam 1894-centrumverdediger Dion Beks van het veld en werd vervangen door Koen Kort. Enkele omzettingen aan Veendam-kant waren het gevolg. In de 66ste minuut legde arbiter Meiborg de bal op stip nadat Kort in een duel zijn tegenstrever zou hebben gehaakt. Maar Veendam 1894-keeper Roy Mos toonde zijn klasse en ranselde de elfmetertrap van Joost Wolthuis uit zijn doel. Zodoende bleef het bij een minimale voorsprong voor de Veendammers.
In verlegenheid
Halverwege het tweede bedrijf wisselde trainer Mac Andrew nog een keer. Wessel Bieze en Winston de Jonge gingen naar de kant en Sam Kamphuis en Robert Nullmeyer kwamen in het veld. Daarna had aanvoerder Ramon de Jong de 2-0 op zijn schoen maar zijn inzet ging op aangeven van Dinand de Jonge rakelings over. In de 80ste minuut bracht verdediger Koen Kort zijn team in verlegenheid door een onnodige tweede gele kaart te pakken. Om de voorsprong met tien man over de streep te trekken bracht oefenmeester Mac Andrew voor de slotfase nog twee verse krachten. Jeremy van Dijk en Lorenzo Langeland kwamen binnen de lijnen voor de moegestreden Ryan de Bruijn en Ramon de Jong. Wildervank gooide er nog een slotoffensief tegenaan maar verder dan een vlammend schot van Ruben Wolthuis die dicht langs het doel van Mos raasde, kwam het niet. Zonder goed te voetballen liet Veendam 1894 zien dat het ook topwedstrijden in winst kan omzetten. De Parkstadderby leverde de Veendammers zo drie heel belangrijke punten op. Waarvan akte.
‘Ik word er niet warm of koud van’
Vorige week keek Veendam 1894-doelman Roy Mos een strafschop op de lat en hield de nul. Nu stopte hij een penalty en hield eveneens de nul. Een doelman die punten voor zijn ploeg pakt in een cruciale fase van de competitie. Hoe keek hij hier op terug? Wist hij in welke hoek Joost zou schieten? Roy: ‘Of ik de titel ‘matchtwinner’ verdien? Bij penalty’s praat ik heel veel. De situatie waardoor de penalty ontstond? Ik zou het niet meer weten. Ik was veel te veel gefocust op die strafschop. Ja, ik houd nu twee keer de nul. Zeker was deze keer heel belangrijk. Nu was het beslissend. Ja, dat is wel heel lekker. Het voelt fantastisch. Het zat vanmiddag allemaal mee. Er gebeurde op zich niks raars. Penalty’s horen er gewoon bij. Daar word ik niet warm of koud van.’
‘Maar het gebeurt’
Roy: ‘We moesten op het laatst ook nog met tien man verder. Was niet echt verstandig van Koen. Maar het gebeurt. Je hebt gelijk: een paar keer ging het in blessuretijd mis, nu niet.’ Ik laat weten dat het niet alleen een verdienste van hem is, maar van het hele team. Zonder anderen tekort te willen doen licht ik er een paar uit. De jonkies, Mark Wijnsema en Melvin Tehubijuluw – en met name hij – deden het bijzonder goed. Roy: ‘Ja, die hebben goed standgehouden. Zij hebben nog die echte strijdlust die je soms bij wat al wat oudere spelers mist. Die jonkies zijn nog echt gedreven. Zij hebben nog dat gif. Dit is zeker een mooie opsteker naar die derde plek in de competitie. Daar gaan we wel voor. Klopt, de eerste winst in een topwedstrijd. Of het verdiend was? Tja, we speelden wel op de aanval maar het kwam er niet altijd uit. Van beide kanten waren er niet echt veel kansen. Nee, niet veel spektakel in de zestienmetergebieden. Maar ja, dat heb je soms in derby’s.’
Paniekerig
Was Veendam 1894-trainer/coach Armand Mac Andrew kort na de Veenkoloniale derby al in staat om een korte analyse van de spannende winstpartij te geven? Mac: ‘Of ik in deze wedstrijd een paar jaar ouder ben geworden? Tja, ik snap het niet. We kunnen zo goed voetballen. Maar soms zie ik mijn spelers de gekste dingen doen. Daar valt niet tegenaan te coachen. Ja, het was bij tijd en wijle heel onrustig. Dat was ook de verdienste van Wildervank. Zij zaten er bovenop. Ondanks dat ze fel waren, kregen we toch ruimte om te voetballen. Niet qua kansen, maar wel qua mogelijkheden kun je de wedstrijd eerder op slot gooien. Dit kost mij en ook de spelers heel veel energie. Wij hebben voetballend gewoon veel meer in onze mars. Maar door het agressieve, felle spel van Wildervank komen wij niet in ons spel. Zij doen er alles aan dat een tegenstander niet in z’n spel komt. Kijk, we kennen elkaars spel. Verdedigend hadden we het goed staan. Maar we waren paniekerig aan de bal. En daar baal ik van.’
Winnen topwedstrijd
Mac: ‘Klopt, we winnen een topwedstrijd. Inderdaad heb ik van onze kant strijd gezien. Maar we speelden niet goed. We hebben afgesproken dat als zij een-op-een zouden gaan spelen, dan gooien we die bal er gewoon achter. Maar tot die tijd was het de bedoeling dat we van achteruit zouden opbouwen. Ja, na die vroege goal van ons leek het wel alsof we daar van schrokken. Dan voetballen we niet meer en gaan achteruit. We moeten nog leren dat als het spannend wordt of er komt druk op, dat we dan blijven voetballen. Ja, we winnen wel maar voetballend worden we hier niet beter van. Het is mooi dat we strijd hebben geleverd en drie punten hebben gepakt, maar dit is niet het voetbal wat ik nastreef. Toch is het mooi dat we uitlopen op NEC Delfzijl. We staan nu vier punten los. Het onderlinge duel over twee weken hoeven we dan niet per se meer te winnen. Maar inderdaad volgende week eerst naar Loppersum. Dat is op zich al lastig genoeg. De blijdschap van de derbywinst van vanmiddag zal later wel bij me indalen.
Meer foto’s zijn te zien op Facebookpagina De Langeleegte huilt.
