Door Klaas Fleurke
Veendam 1894 leek in de eerste helft tegen Omlandia in Ten Boer nog in Spaanse trainingskampsferen te vertoeven. Het keek vlak voor rust nog tegen een hopeloze 2-0 achterstand aan. Hoe lang was het geleden dat de geelzwarten een twee doelpunten achterstand hadden weggepoetst? De competitiehervatting na de winterstop leek in ieder geval op een zonnige 17de januari van het jaar 2026 op een enorme sof uit te draaien voor de flets acterende voetballers uit de Parkstad. Na de thee kantelde de wedstrijd. De bezoekers scoorden op cruciale momenten.
Een Veenkoloniale Remontada
Je hebt in het Spaans la mano de Dios oftewel de goal van de hand van God. Het was op het WK van 1986 toen Diego Maradona een doelpunt met de hand maakte. Hoewel hij het doelpunt met de hand maakte verklaarde Maradona later dat hij de goal gedeeltelijk met zijn hoofd had gemaakt en gedeeltelijk met de hand van God.
En in 2017 kwam FC Barcelona in de Champions League terug door een onwaarschijnlijke 4-0 uit-achterstand in de thuiswedstrijd om te buigen door met 6-1 te winnen van PSG. Deze krachtige Spaanse Remontada kan in het Nederlands vertaald worden als ‘comeback’ of ‘wederopstanding’. Het beschrijft het moment waarop een club die schijnbaar kansloos is zichzelf heruitvindt en een glorieuze overwinning behaalt. Het belichaamt veerkracht, doorzettingsvermogen en het overwinnen van onmogelijk lijkende uitdagingen. Veendam had in dit geval niet de Hand van Maradona maar de Rug van Ramon die uiteindelijk een Veenkoloniale Remontada inluidde.
Klutsbal
Tot één minuut voor rust gaf niemand meer een stuiver of peseta voor de kansen voor de mannen van hoofdtrainer Armand Mac Andrew. Maar juist toen de Veendammers met een schier onmogelijk opdracht de pauze in zouden gaan, was daar aanvoerder Ramon de Jong die in duel met Omlandia-doelman Thijmen Kiel het net vond. Het was een klutsbal die in ieder geval de rug toucheerde van Veendams middenvelder. Tot dat moment hadden hadden de Parkstedelingen bij de competitiehervatting weinig in te brengen. Op het zonovergoten sportpark in Ten Boer waar de plaatselijke voetbalclub dit jaar het 75-jarig jubileum viert, begonnen de Langeleegteboys verre van compleet aan de wedstrijd. De centrumverdedigers Jeremy van Dijk en Dion Beks keken geblesseerd vanaf de kant toe. De basiself die wél aan de aftrap verscheen was in de eerste 44 minuten niet scherp, er was geen beleving en bleef apathisch toekijken hoe Omlandia frank en vrij kon aanvallen.
Los zand
In de 7de minuut gaf Wouter Hoek namens de thuisclub al een kopbalsignaal. Alleen Dinand de Jonge en Sam Kamphuis stelden daar namens de Oost-Groningers pogingen tegenover. Maar halverwege de eerste helft was het voor de gastheren wel raak. Remco Bolhuis kon zich heel gemakkelijk vrijspelen en van Veendamzijde werd hem geen strobreed in de weg gelegd om uit te halen voor de openingstreffer. Wie liet er nou eigenlijk z’n mannetje lopen? Wellicht keek doelman Roy Mos tegen de zon in maar hij had in ieder geen verweer op het schot van de gevaarlijke spits. Scheidsrechter Meiborg wees resoluut naar het midden. Na deze 1-0 kreeg de thuisclub een enorme kans maar Remco Bolhuis knalde geheel vrijstaand van dichtbij via de lat over. Alleen Veendam-aanvaller Winston de Jonge zag na een overstap bij een corner zijn poeier via de paal naast gaan. Maar de Langeleegtebespelers liepen in die fase reddeloos rond. Het was los zand, onsamenhangend en het miste elke vorm van overtuiging. Kortom: ze dwongen niets af. Het was Ferry Knol die namens Omlandia vrij kon aanleggen en in de verre hoek raak schoot. Veendam 1894-keeper kon de geplaatste schuiver niet keren. Het betekende de 2-0 en leek Omlandia een voorschot te nemen op de eerste zege na de winterpauze. De 3-0 leek eerder in de maak dan de 2-1. Na een wissel aan de kant van de geelzwarten waarbij Lorenzo Langeland het veld verliet en Koen Kort voor hem erin kwam, probeerden de gasten nog voor rust de aansluitingstreffer te maken. Wessel Bieze deed een poging maar zijn volley belandde in de klemvaste handen van Kiel. Ook was er nog een penalty-moment met Koen Kort in de zestien van Omlandia maar arbiter Meiborg wilde nergens van weten. Tot in de blessuretijd van het eerste bedrijf zoals gezegd Ramon de Jong als uit het niets toesloeg.
Kantelen
Niet dat de geelzwarten als herboren uit de kleedkamer kwamen, maar dat er harde woorden zijn gevallen lijkt me evident. Na de pauze pakten de Veendammers met name de regie op het middenveld. En de doelpunten vielen op beslissende momenten. In de 55ste minuut was de corner van Mark Wijnsema perfect. De bal kwam secuur op het kopgrage hoofd van verdediger Yorick Zuur die schitterend raak knikte. Hierna kregen de mannen van Mac Andrew zichtbaar vertrouwen in meer. Nadat Wessel Bieze vervangen werd door JO-19-speler Nijs Colly drukte Veendam 1894 meteen door. Twee minuten na de gelijkmaker was daar al de zo gewenste voorsprong. Aanvaller Dinand de Jonge werd de diepte in gestuurd en alleen voor doelman Kiel lepelde hij behendig de 2-3 tegen de touwen. Vervolgens was er nog een kans voor Ramon de Jong maar de definitieve beslissing liet nog op zich wachten. De uitclub ging meer en meer op het tandvlees verder. De jeugdige Nijs Colly, die een prima indruk achterliet, voetbalde heel volwassen mee. Rond de 80ste minuut waren er al de eerste krampverschijnselen aan Veendamkant. Vijf minuten voor tijd was het wederom Dinand de Jonge die op avontuur werd gestuurd en heel koelbloedig afrondde. De wedstrijd was daarmee gespeeld en waren de Veenkolonialen (toch) in staat geweest om de confrontatie te laten kantelen en in hun voordeel te beslissen. Glorieus daarentegen was het allerminst. Want met alle respect voor Omlandia maar ze zijn niet van Champions League-niveau.
Zwaarbevochten
Hoe keek kort na het eindsignaal Sam Kamphuis terug op deze zwaarbevochten overwinning? Hij heeft zich doodvermoeid languit op het gras laten vallen en komt moeizaam overeind om een korte reactie te geven. Sam nog nahijgend: ‘Of ik in staat ben een reactie te geven? Nou ja, voor zover er nog iets uitkomt. Ja, dit was een zwaarbevochten wedstrijd. Knap dat we vanuit een achterstand toch weer terug zijn gekomen. Voetballend was het niet al te best. Laten we zeggen: op karakter. Klopt, na 44 minuten gaf ikzelf ons ook geen kans meer. Maar in de tweede helft zijn we als team heel goed teruggekomen. Die goal van Ramon kwam op het perfecte moment.’
Een lekker gevoel
Sam nog steeds nahijgend: ‘Wat de trainer in de rust heeft gezegd? Nou, alles wat beter moest. Op het middenveld liep het niet al te best. Wat betreft loopacties. We moesten meer in de bal komen. Ook meer afwisselen. Na rust hebben we dat beter gedaan. We kwamen beter aan voetballen toe. Wij als herboren uit de kleedkamer? Dat klopt wel want die goal vlak voor rust heeft ons heel goed gedaan. Zeker was deze goal cruciaal. Na dat doelpunt van Yorick (2-2) kwam er bij ons nog meer energie in. Na het doelpunt van Dinand was het zoeken naar die vierde. Ja, ik baalde van mijn gemiste kansen. Normaalgesproken leg ik zulke ballen erin. Nu gaf ik één af aan Dinand. Zeker weten was deze overwinning cruciaal om met een goed gevoel de tweede seizoenshelft te beginnen. Als we nog iets willen bereiken moeten we de komende twee wedstrijden zes punten halen. Willen we de aansluiting bovenin houden. Ja, zeker moeten we dan beter voetballen dan vandaag in de eerste helft. Ja, ik weet het. Het leek nergens op. Maar ja, we hebben de boel wel op de kop gezet. Dit was niet de mooiste wedstrijd maar geeft wel het lekkerste gevoel. Dat we nog op zo’n manier weten te winnen.’
Meer foto’s zijn te zien op Facebookpagina De Langeleegte huilt.
