Sport

Foto Hilda Koopmans

Vlak voor de feestdagen hebben Roos ter Brugge en Rosalie Wolfs hun diploma Assistent Trainer Coach niveau 2 behaald bij de Koninklijke Nederlandse Gymnastiek Unie (KNGU). De twee turnsters van SV Clias volgden de afgelopen maanden meerdere lesdagen in Groningen en liepen daarnaast stage binnen hun eigen vereniging.

Tijdens de opleiding kregen Roos en Rosalie zowel theorie- als praktijkopdrachten. Zo moesten zij lessen voorbereiden, turnsters meenemen naar de klassikale bijeenkomsten en trainingen observeren bij SV Clias. Ook schreven zij verslagen en maakten zij diverse stage- en kennisopdrachten. Op zaterdag 20 december sloten zij hun laatste lesdag af en ontvingen zij direct hun diploma.

Met hun nieuwe kwalificatie en jarenlange ervaring als turnsters vormen Roos en Rosalie een waardevolle versterking voor het trainers- en assistententeam van SV Clias. In de komende periode willen zij meer praktijkervaring opdoen en uiteindelijk doorstromen naar de opleiding Trainer Coach niveau 3, net als clubgenoten Marit Veenstra, Marit Veen en Lieke Koopmans.

Aukje de Jong, bestuurslid en zelf Trainer Coach niveau 4 én internationaal jurylid, is trots op de ontwikkeling binnen de vereniging. “We juichen het enorm toe dat jonge turnsters willen doorgroeien naar het trainerskader. Dat is belangrijk voor de toekomst van onze club.”

Door Klaas Fleurke

Voor het tweede jaar op rij behaalde Veendam 1894 een plaats bij de beste 50 teams van het prestigieuze zaalvoetbaltoernooi Protos Weering. Via overwinningen in de Marsdijkhal in Assen op SVZ (doelpunten Yorick Zuur, Melvin Tehubijuluw, Dinand de Jonge), Helpman (scores van Melvin Tehubijuluw, Yorick Zuur) en LTC (treffers van 2x Winston de Jonge, Wessel Bieze, Dion Beks), gingen de Veendammers zeer eervol als de nummer 2 van de poule door naar de volgende ronde. Daarvoor ging er op 23 december 2025 een supportersbus van het Henk Nienhuis Stadion aan de Langeleegte naar de Esdalhal in Emmen. Ook uw scribent reisde mee.

Afbakenen
Dat het zaalvoetbaltoernooi leeft in met name Drenthe zou uw verslaggever bijna aan den lijve ervaren. Aangekomen bij de moeilijk met de bus te bereiken sportaccommodatie, bleek dit al voor aanvang van de eerste wedstrijd van de geelzwarten. Overal werden spandoeken opgehangen waarbij Germanicus uit Coevorden absoluut de kroon spande. De mannen van trainer Armand Mac Andrew konden gelijk aan de bak tegen deze zondag tweedeklasser. De in groten getale meegereisde supporters uit Zuid-Drenthe bakenden een heel supportersvak af met geelzwarte linten en zouden met tromgeroffel en geschreeuw hun team vanaf de tribune begeleiden. Vandaar dat de Parkstedelingen de openingswedstrijd afwerkten in blauw uittenue.

Aanmoedigingsgeluid
Hoewel de sfeer uiterst sportief bleef, hier en daar een boos gezicht vanwege al het gedring en gewring, was het later in de hal een kakafonie van aanmoedigingsgeluid. Na de eerste wedstrijd van de Veendamboys, die helaas met 0-2 verloren ging, werd het drukker en drukker. Meerdere supportersbussen uit Erica en Oosterhesselen (VIOS) voerden nog meer publiek aan en weldra was de sporthal mudjevol. De hal raakte overvol en er was voor alle hartstochtelijke meelevende supporters niet voldoende plek. Staanplaatsen werden gecreëerd waar dat eigenlijk niet kon. Vanuit de ook al propvolle kantine klonken af en toe bonkende geluiden tegen de ramen om uitzicht op het speelveld af te dwingen. In eerste instantie lukte dit, later al niet meer. Er was geen beginnen aan. De toeschouwers konden ook moeilijk de kantine in en uitstromen. Laat staan een plekje bemachtigen op de uitpuilende tribunes. Nogmaals het signaal dat dit in de winterstop georganiseerde toernooi enorm leeft. Iedereen wil er blijkbaar bij zijn. De vriendelijke meneer en mevrouw die naast me zaten op het bovenste, heerlijk zachtbeklede bankje op de galerij, vertelden me dat het afgelopen zaterdag in deze hal niet zo druk was bij de voorronde wedstrijden. Drenthina was dus al gewend aan deze sporthal. Een klein voordeeltje lijkt me.

Volleybalvereniging
Bij aankomst in Emmen was het nog relatief rustig en in het clubgebouw waar de volleybalvereniging Emmen ’95 de uitbating doet, word ik opgevangen door Bert. Als een voortreffelijke gastheer en later suppoost vraagt hij mij of ik op reis ga. Hij wijst naar mijn rugzak. Daarin heb ik mijn lunchpakketje voor de avond en een flesje water plus schrijfbenodigdheden, muts, handschoenen en sjaal tegen de winterse kou buiten. Ik vertel dat ik clubverslaggever van Veendam 1894 ben en een kort (ja, ja) verslag wil maken.

‘Grote oren’
Tijdens de openingswedstrijd ervaar ik veel hectiek en enerverende momenten. In eerste instantie dacht ik een daalders plekje met een mooi overzicht te hebben, later bleek dit een grote misvatting te zijn. Twee wedstrijden lang zat ik tegen ruggen aan te kijken. Ik maakte er maar een soort pauze van en peuzelde mijn lunchpakketje op. En ging wat dat betreft maar op het aanzwellende geluid af. In bijvoorbeeld wedstrijd drie toen Erica speelde tegen Germanicus wilden beide supportersgroepen niet voor elkaar onder doen. Aan mijn kant stonden en zaten de Erica-aanhangers en hieven strijdliederen aan. ‘Forza Ericaaa!’ Met ludieke en humoristisch gezongen en gescandeerde teksten daarbij refererend aan een speler ‘met grote oren die zo gaat scoren!’

Explosief supporterssfeertje
In Veendams eerste wedstrijd gaven de Langeleegteboys alles waarbij ze tegen een goed spelend Germanicus zeker niet helemaal kansloos waren. In het explosieve supporterssfeertje kregen Melvin Tehubijuluw en Nick Nijboer mogelijkheden. Maar vijf minuten voor tijd (speelduur 25 minuten) viel de tegentreffer toch. De sterk keepende Thijs Graver was kansloos. Yorick Zuur kreeg door een ondertal-situatie bij Germanicus nog een kans maar in de omschakeling sloegen de Coevordenaren alsnog een keer toe. Na afloop zei iemand uit het Veendammer kamp: ‘Gezien het wedstrijdbeeld was de overwinning oké, maar het had niet gehoeven.’

Succes
In de vierde poulewedstrijd waarbij de geelzwarten aantraden voor hun tweede confrontatie tegen vierdeklasser VIOS was er succes. Via een mooie intikker van Melvin Tehubijuluw en een prachtige schuiver van Yorick Zuur wonnen de Veendammers verdiend met 2-0. De derde wedstrijd van de Veendammers leek op een deceptie uit te draaien tegen SC Erica maar via Wessel Bieze en Dinand de Jonge kwam het na een 2-0 achterstand terug tot 2-2. Zodoende bleven er nog kansen over om naar de halve finales te gaan. Bij winst in de laatste ontmoeting op zaterdag tweedeklasser Drenthina zouden de vijf van trainer Mac Andrew op 7 punten komen wat genoeg moest zijn om door te gaan.

Niet-aanvalsverdrag
In de achtste wedstrijd van de avond gebeurde er iets bijzonders. Iets wat ik zelden heb gezien. Het duel Germanicus – Drenthina kreeg een bizar verloop. Germanicus kwam met 2-0 voor en leek met 9 uit 4 zeker van plaatsing. Maar Drenthina vocht zich terug tot 2-2 waardoor beide teams op 7 punten kwamen en geplaatst leken. Vanaf dat moment, zo’n 8 minuten voor tijd, was het geen wedstrijd meer. Beide teams leken het goed te vinden en speelden de bal rond om het rondspelen. Ze leken het op een akkoordje te gooien en een niet-aanvalsverdrag te hebben gesloten. Tja, wat kun je eraan doen? Het is een soort van minachting naar het onpartijdige publiek en toch ook je eigen supporters. Maar ja, dit gebeurt ook op EK’s en WK’s. Het kwam met name Germanicus te staan op veel boegeroep na afloop. Heel laat na beëindiging van het toernooi en de klok al naar twaalven tikte, zei een ervaren Drenthina-man hier in een leegstromende kantine het volgende over: ‘Ik was het hier niet mee eens. Dit was in mijn tijd niet gebeurd!’

Vasthoudmomentje
De laatste wedstrijd van de avond moest de beslissing brengen over wie naast Germanicus en Drenthina door zou gaan naar een halve finaleplaats. Veendam 1894 kon zelfs nog tweede worden door ruim te winnen van Drenthina maar het zat er eigenlijk geen moment in. Een vasthoudmomentje van Mark Wijnsema leverde het sterke Drenthina een penalty op en scoorde even later nog een keer. Toch kwamen de moegestreden Veendammers namens Dinand de Jonge nog terug tot 1-2 maar toen Veendam va-banque ging spelen met de voetballende doelman Melvin Tehubijuluw wisten de Zuid-Drenthen er nog 1-3 van te maken. Zodoende eindigden de geelzwarten met 4 punten op de vierde plek.

En dan is er Bert
Ja, en dan is er Bert. Iedereen lijkt Bert te kennen en omgekeerd lijkt Bert iedereen te kennen. Na afloop van het toernooi begint het lange wachten op de bus. Terwijl de andere clubs een voor een vertrekken, komt de Veendammer bus pas na twaalven. De overvolle kantine levert voor mij te veel prikkels op en zoek daarom mijn heil op een rustige plek. Ik observeer Bert. De aimabele suppoost houdt toezicht op bezoekers zodat ze geen glaswerk mee naar buiten kunnen nemen. Hij doet dit op een bewonderenswaardige relaxte edoch besliste manier waarbij iedereen het van hem accepteert. Geen onvertogen woord terwijl sommige bezoekers toch al aardig in de olie zijn geraakt. Iets met dubbele tongen en onvaste bewegingen.

Partyrepertoire
De Veendammers vertrekken als laatsten. De muziekinstallatie gaat mee de bus in en de terugreis staat in het teken van de meezingers. Luidkeels wordt door de spelersgroep het partyrepertoire afgewerkt. Clubman, materiaalman en vaste assistent-scheidsrechter Jan Brongers zingt vanzelfsprekend, als zijn eigen hit ‘Baby don’t go’ wordt ingezet, mee. Eigenlijk is het Veendammer reisgezelschap een goed stel met elkaar. Het verwerkte verdriet over het niet bereiken van de halve finales van PWZ zit niet heel erg diep. De veldcompetitie, welke op 17 januari 2026 weer hervat wordt met een uitwedstrijd bij Omlandia, is natuurlijk veel belangrijker dan dit winterse tussendoortje. Benieuwd of dit goede stel een prijs weet te pakken. Om 01:00 uur draait de bus de parkeerplaats op aan een lege Langeleegte. Bij het uitstappen moet ik denken aan een persiflage op BV Veendams clublied dat tijdens het toernooi werd gezongen door supporters van andere clubs toen onze jongens niet wonnen: ‘Aan de Langeleegte speelt een groot kampioen, hahaha!’

Meer foto’s zijn te zien op Facebookpagina De Langeleegte huilt.

Veendam 1894 heeft de tweede ronde bereikt en speelt op dinsdag 23 december een uitwedstrijd tegen Esdal Emmen. Om het team massaal te ondersteunen, organiseert de club opnieuw een supportersreis per bus.

De bus vertrekt om 16.15 uur vanaf het stadion en rijdt na afloop rond 23.00–00.00 uur terug vanuit Emmen. De kosten voor deelname bedragen € 12,50 per persoon.

De reis gaat alleen door bij voldoende aanmeldingen. Supporters kunnen zich opgeven bij Dinand de Jonge via 06 ‑ 464 523 74.

Foto JeppeSmedNielsen

Afgelopen dinsdag speelden de dames van Handbalvereniging Aeolus een competitiewedstrijd tegen Unitas uit Rolde. Tegen een tegenstander met een brede selectie en veel wisselmogelijkheden bleef het duel tot het laatste moment spannend, al trok Unitas uiteindelijk aan het langste eind.

Unitas begon scherp aan de wedstrijd en nam al snel een voorsprong. Aeolus had moeite om direct in het juiste ritme te komen en keek in de openingsfase tegen een achterstand aan. Richting het einde van de eerste helft wist Aeolus het verschil echter te verkleinen, waardoor beide ploegen met een stand van 13-12 de rust ingingen.

Na de pauze kwam Aeolus beter voor de dag. Met meer druk op de tegenstander nam de ploeg tijdelijk het initiatief en wist zelfs een voorsprong op te bouwen. Het duel bleef daardoor volledig open en werd gekenmerkt door veel strijd en wisselende fases.

In de slotfase kwam Unitas terug tot gelijke hoogte, waarna de wedstrijd tot in de laatste seconden onbeslist leek te blijven. Met nog dertig seconden op de klok wist Unitas echter de winnende treffer te maken, waardoor Aeolus het duel nipt verloor met 27-26.

Ondanks het kleine verschil op het scorebord was men het er na afloop over eens dat het vertoonde spel niet het niveau liet zien dat de dames van Handbalvereniging Aeolus normaal gesproken kunnen halen. Met nog één wedstrijd te gaan is merkbaar dat de eerste seizoenshelft intensief en zwaar is geweest. In een competitie waarin veel ploegen aan elkaar gewaagd zijn, kan elke wedstrijd alle kanten op.

Handbalvereniging Aeolus richt de blik nu op de laatste wedstrijd van deze seizoenshelft.

Door Klaas Fleurke

Veendam 1894 behaalde op de lang niet compleet zijnde NEC Delfzijl een qua resultaat prima 0-3 uitoverwinning maar voetballend was het vaak niet best. Het was daarom niet verwonderlijk dat twee van de drie doelpunten voortkwamen uit afstandsschoten. Na de laatste (inhaal)competitieronde voor de winterstop hebben de geelzwarten daarom nog steeds zicht op een top drie klassering. Ze staan nu op plaats 3 met 21 punten uit 11 wedstrijden. Groen Geel leidt de dans met 29 punten voor Wildervank met 27. De mannen van trainer/coach Armand Mac Andrew zullen zich echter moeten verbeteren, willen ze in de tweede seizoenshelft de echte topploegen verslaan. In die zin was een gemankeerd maar goed partij biedend NEC Delfzijl geen maatstaf.

Niet geschoten is altijd mis
Het bekende Nederlandse spreekwoord luidt: “Niet geschoten is altijd mis”. De betekenis is denk ik wel bij iedereen bekend. Je moet iets proberen omdat je het anders zeker niet zult bereiken. Het moedigt aan om een kans te wagen, zelfs als de kans op succes klein lijkt, omdat een poging een mogelijkheid biedt en niets doen garandeert dat het niet lukt (AI). Kortom: Je kunt een doel niet bereiken als je het niet probeert. Het is een aansporing om actie te ondernemen en niet te twijfelen, vergelijkbaar met “nee heb je, ja kun je krijgen”. De letterlijke betekenis komt uit de jacht: wie niet schiet, mist altijd het doel. Een op een kun je dit ook toepassen op het voetbalspel. Veendam 1894 schoot op een mooie zonnige en - voor de tijd van het jaar - zachte 13de december 2025 ook een paar keer van afstand en was daarmee twee maal succesvol. Een laagstaand zonnetje was voor beide doelmannen best lastig. In de basisopstelling bij de geelzwarten twee wijzigingen ten opzichte van vorige week. Aanvaller Sam Kamphuis was ziek en zijn vervanger voorin was Winston de Jonge. En doelman Roy Mos was niet beschikbaar en zijn plaats werd ingenomen door JO-17-keeper Ivar Brons.

Acties eerste helft

• 9de minuut: inzet van NEC van de lijn gehaald door Ramon de Jong
• 10de minuut: doorgebroken Mark Wijnsema gevloerd door doelman Bas Westerhuis
• 11de minuut: geweldig afstandsschot van centrumverdediger Dion Beks: 0-1
• 15de minuut: paar klutssituaties met Yorick Zuur en Dinand de Jonge in het doelgebied van NEC
• Tussen 15de en 34ste minuut: schot op de lat via de vingertoppen van Ivar Brons. Een vrouwelijke supporter van NEC Delfzijl tikt me op m’n schouder en vraagt streng: ‘Maakt u foto’s? U staat ons er namelijk voor!’ Volgens mij was dat bij de eerder gemelde schotpoging.
• 35ste minuut: de achterlijn wordt gehaald en de voorzet verdwijnt via een klutskopbal van Dinand de Jonge in het doel van Bas Westerhuis: 0-2
• 42ste minuut: Dinand de Jonge en NEC Delfzijl-speler Quirijn Boelens knallen met hun hoofden tegen elkaar.

Rust: Koen Kort vervangt Jeremy van Dijk

Acties tweede helft

• 51ste minuut: Tiago Fernandes probeert het van dichtbij maar Veendam-doelman Ivar Brons redt ten koste van een corner.
• 52ste minuut: Koen Kort schiet via een kluts net naast.
• 56ste minuut: een kans voor Mark Wijnsema maar Westerhuis pareert.
• 60ste minuut: Fernandes doet een poging met een kopbal maar deze gaat voorlangs.
• 62ste minuut: Daniel de Boer krijgt een kans voor de Delfzijlsters maar zijn poging gaat naast. Een wissel aan Veendam 1894-zijde: Mark Wijnsema gaat en Santiago Moreno komt.
• 65ste minuut: Een afstandspoeier van Yorick Zuur slaat via de binnenzijde van de paal keihard binnen: 0-3.
• 71ste minuut: wederom een kans voor Daniel de Boer maar nu gaat de bal over.
• 75ste minuut: aanvaller Dinand de Jonge loopt bijna de 0-4 binnen.
• 76ste minuut: nog twee wissels aan Veendam-kant: Lorenzo Langeland en Irfan Jukovic verlaten het veld en Elmer Brons en Basiru Jallow betreden de kunstgrasmat.
• 84ste minuut: een schot van Winston de Jonge verdwijnt over het doel.
• 88ste minuut: wederom een grote kans voor Winston de Jonge maar een verdediger van NEC kopt de bal uit het doel. Bij de laatste kansen voor de bezoekers werd de voorbereiding meestal gedaan door Melvin Tehubijuluw.

Piepjonge debutant
Ivar Brons was basisdebutant omdat de doelmannen van Veendam 1 en 2 (Roy Mos en Thijs Graver) niet beschikbaar waren en hoofdtrainer Armand Mac Andrew daarom een beroep moest doen op de pas zestien geworden keeper van de JO-17. De piepjonge en prima meevoetballende doelverdediger deed het meer dan uitstekend en hield zelfs de nul. Hij verdiende na afloop even een kort flashinterview op het prima te bespelen kunstgras in de Groninger havenstad. Hoe keek hij terug op z’n keepersdebuut in de Veendammer hoofdmacht? Een tijd geleden mocht hij in de bekerwedstrijd in Onstwedde al een kwartiertje meedoen als veldspeler. Ik duw Ivar mijn opnameapparaatje onder de neus als hij kort na het eindsignaal van arbiter Mustafa op het kunstgras van NEC Delfzijl staat terwijl hij van alle kanten wordt gefeliciteerd met én de overwinning van zijn team én zijn puike optreden als goalie. Ik zeg: ‘Ga er maar aanstaan om op deze leeftijd al in zo’n belangrijke wedstrijd te starten in de basis.’ Ivar: ‘De nul houden is natuurlijk het mooiste wat je kunt halen. Én dat bij je debuut in een mooie pot. Hoe het ging? Ja, ik heb wel wat te doen gehad. Een paar mooie ballen tegenhouden. Een paar goede uittrappen. Ja, eigenlijk ging het wel goed. Het klopt dat ik in de beginfase een keer werd geholpen door volgens mij Ramon die een bal van de doellijn haalde na een rebound. Het voelt geweldig zo’n debuut. Ja, zeker een heerlijk gevoel. Het werd inderdaad nog mooier toen mijn broer Elmer er ook nog in kwam. Vanaf onze jeugd voetbalden we al samen bij ons dorpsclubje. Opgroeien en samenspelen in heel veel jeugdteams en dan vanmiddag samen in Veendam 1894-1. Dat is mooi! Ja, dat smaakt naar meer. Dat zou ik heel mooi vinden.’

‘Ik vond het niet goed’
Iets later feliciteer ik in de gang bij de kleedruimtes op het sportcomplex van NEC Delfzijl Veendam 1894-oefenmeester Armand Mac Andrew met de 0-3 overwinning. Je zou verwachten dat je een coach treft die in opperbeste stemming is na deze belangrijke zege op de sterke debutant in de derde klasse R. Om de aansluiting naar de top-2 van de ranglijst te houden. Maar dat is allerminst het geval. Hij wil het graag uitleggen. Uit de Veendammer kleedkamer weerklinkt ondertussen overwinningsgeschreeuw. Maar de trainer is duidelijk in een ander mood. Mac: ‘Het was niet om aan te gluren. Terwijl we er zo op trainen. Onnauwkeurig? Veel balverlies? Vooraf had ik er een goed gevoel over. De manier waarop we willen voetballen. Hoe we er op trainen. Er werd zo goed gevoetbald op de training. Maar ik zie er niks van terug. Het is vooral angstig. Geen overtuiging. Afwachtend. Ballen niet inspelen. Niet doorbewegen. Dingen die we hebben afgesproken. Afstanden veel te groot. Ik heb me kapot geërgerd. Ik vond het echt vreselijk. Alleen bij de 0-3 kreeg ik een glimlach. Daarvoor absoluut niet.’ De oefenmeester is klip en klaar: ‘Ik vond het niet goed.’

Lichtpuntjes
Toch wil ik proberen om met de trainer op zoek te gaan naar lichtpuntjes. Tenslotte is het resultaat van 0-3 op zich prima hoewel tegenstander NEC Delfzijl door blessures verre van compleet was. Ondanks dat ze niet op volle oorlogssterkte waren, kregen ze nog voldoende mogelijkheden om tot scoren te komen. Al in de 9de minuut was de eerste kans voor de thuisclub. Mac: ‘Ik telde hem eigenlijk al. Toen dacht ik al: nou dat is lekker, begin je met een 1-0 achterstand. Daar begint de ellende al. Maar gelukkig bleef dat ons bespaard. Inderdaad kregen wij ook nog een paar beste kansen. Onze goals: twee afstandsschoten van verdedigers en een klutsbal. Ja, teleurstellend. Dat waren op zich wel prima doelpunten. Nou hebben we het daar wel over gehad. Wat zou het mooi zijn als verdedigers er in een seizoen vier inschieten. Dat is voor de aanvallers ook wel eens lekker. Nou, dat is voor vanmiddag alvast een goed begin, haha. Meer lichtpuntjes? In de tweede helft heb ik een paar keer gezien dat we wel de achterlijn halen. De jeugdige keeper was zeker een lichtpuntje. Een goed meevoetballende doelman. En de ingevallen Santiago van JO-19 was ook een lichtpuntje. Ik denk dat Dion Beks de man van de wedstrijd was. Hoewel hij wel moest oppassen na een snel opgelopen gele kaart. Het wedstrijdbeeld was dusdanig dat hij ook tegen een tweede zou kunnen aanlopen. In de rust heb ik tegen hem gezegd dat hij z’n koppie erbij moest houden. Ja, Melvin Tehubijuluw in de laatste fase van de wedstrijd zeker. Dan is hij aanvallend, bepalend en komt op stoom. De achterlijn halen en gevaarlijk worden. Maar in het begin ook niet. In die zin hebben we vanmiddag op de juiste momenten toegeslagen. Want als zij bij een 0-2 stand de 1-2 zouden maken, dan kan het nog raar lopen.’

Voetballend stappen maken
Mac: ‘Op het middenveld was het vanmiddag té apathisch. Het was gewoon niet goed. Nee klopt. Ondanks de 0-3 ben ik niet in een juichstemming. In die zin heb ik met dit team een ander doel voor ogen. Tuurlijk is resultaat daarbij belangrijk. Maar ik wil ook voetballend stappen maken. En ergens naartoe werken. Dat we voetballend beter worden. En dat was vandaag niet het geval. Het was té onrustig en soms waren we gewoon te laks. Na bijvoorbeeld een terugspeelbal moet je sprintend in positie komen om weer aanspeelbaar te zijn. Of we met een goed gevoel de feestdagen in gaan? Wat betreft resultaat natuurlijk wel maar qua voetbal ben ik zwaar teleurgesteld. Mentaal was dit een zware wedstrijd voor me.’

Meer foto’s zijn te zien op Facebookpagina De Langeleegte huilt.